Hoi beautiful, Leuk om je weer te zien op mijn blog!

Zoals je in mijn vorige blogpost hebt kunnen lezen besloot ik dat hulp nodig had. 

Ik hield daad bij woord. Ik besloot om meteen de dokter te bellen. Aan de assistente legde ik mijn verhaal uit. Ik kon de volgende dag al terecht. Stiekem zag ik er beste tegenop om naar de dokter te gaan, maar ergens voelde ik mezelf ook trots dat ik deze stap had gemaakt.

Eenmaal aangekomen bij de dokter werd ik direct naar binnen geroepen. De dokter stelde mij ontzettend gerust en nam alle tijd om naar mij verhaal luisteren. Tussendoor legde zij ook een aantal dingen aan mij uit, ze begon een cirkel te tekenen met een aantal steek worden. Dat was de visuele cirkel waar ik in zat, ik weet dat ik het beste confronterend vond om dat te zien. 

De dokter gaf aan dat het goed zou zijn om met praktijkondersteuner te praten, maar dit was niet het enige.. omdat ik zoveel angste en hyperventilatie had opperde ze het idee om aan de medicatie te gaan. Een medicijn die mijn angste zouden remmen. Ik stemde meteen in, als ik iets wilde was het wel dat mijn angsten en aanvallen minder werden. 

De afspraak met de pratijkondersteuner stond gepland en ik kon ook al meteen beginnen met de medicatie. Dat laatste was wel even een ding, ik had super veel bijwerkingen en ik was er niet helemaal van de op hoogte dat mijn angste en hyperventilatie eerst erger zouden worden voor het optimaal begon te werken.

Voor ik het wist was mijn afspraak bij pratijkondersteuner. Ik deed weer opnieuw mijn verhaal en al vrij snel kwamen wij erachter dat zij niet veel voor mij kon betekenen. Ik werd doorgestuurd naar een psycholoog die gespecialiseerd was in angsten. Ik had hier beste moeite mee maar ergens wist ik ook dat het mij ontzettend zou helpen. 

Liefs, Ellen