Hoi beautiful, welkom bij mijn eerste blogpost.

We gaan even terug in de tijd, ik neem je mee naar 2014/2015 waar bij mij de hyperventilatie en paniekaanvallen begonnen.

Ik weet niet zo goed hoe ik hier een mooi begin aan moet breien, dus ik val meteen met de deur in huis. Op 16 december 2014 werden mijn opa en oma samen opgenomen in het ziekenhuis.

We gingen naar het ziekenhuis voor mijn opa, hij had het erg benauwd. Later bleek dit een longontsteking te zijn. Terwijl het met hem iets beter ging kreeg mijn oma een hartstilstand. Zo kwamen ze allebei op de ic te liggen. (Op een later moment deel ik graag al mijn gevoelens en details met je)

Na 4 slopende weken is uiteindelijk mijn opa op 29 december 2014 overleden aan een longontsteking en mijn oma op 6 januari 2015 aan een gebroken hart ( ja, dit bestaat echt. Artsen hebben hier een mooie medische term voor, maar die ben ik vergeten).

Nu hoor ik je denken “ dat is echte liefde” en “ wat een mooi liefdes verhaal” nu een aantal jaar verder ben ik het wellicht met je eens, toen der tijd kon ik die woorden niet uitstaan. Ik had een hele bijzondere band met mijn opa en oma. Dit is voor mij een zeer traumatische ervaring geworden.

Na een aantal maanden kwam ik in een “rustig” vaarwater, ik was weer aan het werk en wonder boven wonder ging ik redelijk goed door het rouwen heen. Tot ik op een vrijdagavond lekker op bank geploft was en opeens een steek voelde bij mijn borststreek. Het zweet brak mij uit en het voelde alsof mijn hart helemaal op hol sloeg.

De artsen op de spoedeisende hulp zeiden destijds tegen mijn oma dat zij aan het hyperventileren was, je weet nu ondertussen wat er is gebeurt. Ondanks dat ik heel wat jonger ben dan mijn oma kon ik alleen maar denken dat ik een hartstilstand zou krijgen, dat maakt het natuurlijk niet beter.

Helemaal in paniek en huilend belde ik mijn moeder, mijn allergrootste steun en toeverlaat. Zij heeft ook last van hyperventilatie/paniekaanvallen en probeerde mij gerust te stellen. Dit lukte voor welgesteld een paar minuten. Ik vond het zo’n eng gevoel en ik hoopte maar dat het niet terug zou komen, deze gedachten werkte niet bepaald en uiteindelijk werd het voor mijn gevoel alleen maar erger.

We besloten de huisartsenpost te bellen en ik kon meteen langs komen. Uit de onderzoeken bleek dat er niks met mijn hart was (buiten een hoge hartslag) mijn bloeddruk was perfect. Ik vertelde over de heftige periode die ik had meegemaakt, een en een is twee. Ik had officieel een hyperventilatie aanval. Ik kreeg een paar rustgevende pilletjes mee zodat ik wat zou ontspannen. Zoals je misschien weet werkt dit als een tierelier en kon ik de hele wereld weer aan.

Toen nog niet wetend wat mij verder allemaal te wachten stond op het gebied van hyperventilatie en paniekaanvallen.

Word vervolgd..

Liefs Ellen